kawing, plotking, herbating i inne takie uskuteczniałyśmy dziś wieczorem najpierw w Veronie, a później w Piątej Stronie Świata, bo po jednej kawie na wspomnianą Veronę nie było mnie już stać. ale jestem zawiedziona, bo nie dostałyśmy do herbaty ciastek z dziurką. naprawdę, jestem cholernie zawiedziona.

powoli szykujemy się do przeprowadzki. ja jak zwykle wyląduję w najmniejszym pokoju. proza życia. ale dwudziestego dziewiątego już mnie tu nie ma, znikam, rozpływam się w błogiej bezinternetowej przestrzeni lubelskiego el-es-emu. nareszcie. już nawet brak neta jestem w stanie przeboleć, byle tylko nie być już tu, a być tam.

jak to fajnie jest obudzić się rano, postawić laptopa na kołdrze i bezstresowo sprawdzić sobie pocztę. bezcenne uczucie, którego nigdy dotąd nie zaznałam. bosko. jeszcze przez jakiś tydzień mogę się tym cieszyć.

dostałam kartkę z Walii, od Iwonki. zawsze mi się tak miło robi, kiedy wiem, że ktoś gdzieś w innej części świata o mnie pamięta! dziekuje, Y! :*

a pierwszego powrót do wszystkich -ing i ’s. do wszystkich presentów, pastów, perfectów, cognitive grammarów i innych koszmarów. ale wiecie co? nawet to mnie cieszy. wakacje to jednak nie to, co tygryski lubią najbardziej. coś mi się zdaje, że dość szybko na powrót wpasuję się w to całe zabieganie i obowiązki. nie umiem usiedzieć w miejscu.

myślałam, że chodzenie w kurtce będzie straszne, w końcu dosłownie przed chwilą skończyło się boskie, gorące lato. na myśleniu się skończyło, bo kiedy wyszłam dzis z domu to dziękowałam przeczuciu, że kazało mi się ciepło ubrać!

ależ mam ochotę na kakao. umrę, jeśli nie wypiję chociaż filiżanki!

[blonde redhead - silently]

dzisiaj tak kompletnie bessęsu i bez zdjęcia. pisanina.

z ogłoszeń parafialnych: dziś rano nastąpiła zmiana adresu mailowego i w związku z tym uprasza się o pisanie do mnie na adres smakowanie@gmail.com. ogłaszam wszem i wobec bojkot poczty na interii. dziekuję za uwagę.