Miłość kwitnie w kuchni :) Kasia i Łukasz, z dnia w którym Łukasza poznałam. Zdjęcia z obiecanych negatywów. Okazuje się, że znajdują się na nich jeszcze jakieś zapomniane fotki z wakacji. Wniosek jest jeden - zabałaganiłam, powinnam wywoływać częściej.

Takie zdjęcia bardzo dobrze mi się kojarzą, niezwykle ciepło. Uwielbiam kuchnie, zwłaszcza tę konkretną kuchnię, w mieszkaniu Kasi. Nie wiem na czym to polega, ale Kasia i jej siostra z każdej kuchni robią miejsce, do którego chce się wracać. Miejsce, które samym swoim wyglądem zaprasza, choćby samo w sobie nie było niczym specjalnym. Wyobrażam sobie, że kiedyś to ja będę miała taką kuchnię, otwartą i przyjazną, we własnym mieszkaniu.

Nie wiem jak to się stało, być może mój Dziadek jakimś cudem zagląda na tego bloga, bo w dwa dni po poprzednim wpisie właśnie za sprawą Dziadka przestałam być nieskończenie biedna i już stać mnie na wymarzoną lampę błyskową. Podskakuję sobie leciutko z radości za każdym razem kiedy sobie o tym przypomnę. Skowronki, motylki i ogólne postanowienie, że od teraz będę szła tylko do przodu, że nauczę się wszystkiego tego, na co - jak mi się wydawało - nie miałam czasu do tej pory. W każdym razie kochany Dziadku, gdybyś tu jeszcze kiedyś zajrzał - telepatycznie bądź w inny sposób - dziękuję! :) I wszystkiego najlepszego, bo to dziś właśnie jest Twój dzień!

p.s.
Btw, ktoś chętny na praktycznie nową nokię 6300? Zapraszam tutaj :)